piątek, 20 marca 2015

ROLA KOBIETY W KOŚCIELE

Na początku musimy zrozumieć, że Chrystus umarł za każdego tą samą śmiercią i taką samą ofiarę poniósł za każdego człowieka i jednakową ilość Krwi przelał nie czyniąc różnicy na gorszego lub lepszego. Polecam do poczytania artykuł oraz do wysłuchania zwiastowania Słowa Bożego w temacie: WSZYSCY JEDNAKOWO RÓWNI PRZED BOGIEM”   Bóg nie dzieli kobietę na gorszego rodzaju płeć od mężczyzny. U Boga równie ważna jest kobieta co mężczyzna: - Zresztą, w Panu kobieta jest równie ważna dla mężczyzny, jak mężczyzna dla kobiety.” (1 Korynt.11:11). Pan Jezus Chrystus jednakową ofiarę złożył na krzyżu Golgoty za kobietę, co za mężczyznę bo też w Chrystusie nie ma różnicy: - Nie masz Żyda ani Greka, nie masz niewolnika ani wolnego, nie masz mężczyzny ani kobiety; albowiem wy wszyscy jedno jesteście w Jezusie Chrystusie.” (Galacjan 3:28) Jest jedna i ta sama droga zbawienia dla obojga płci a jest nią Bóg Pan JEZUS CHRYSTUS. Często jest niewłaściwa interpretacja tekstu Pisma Świętego z 1 Koryntian14:34 czy 1 list do Tymoteusza 2:12 Jakoby kobieta była niższego rodzaju stworzeniem Bożym. Jednakże wszystko co stworzył Bóg jest perfekcyjne, idealnie doskonałe: - I spojrzał Bóg na wszystko, co uczynił, a było to bardzo dobre.”  (1 Mojż.1:30). W tym dziele doskonałego stworzenia jest także i kobieta. Jednakże w powyższych fragmentach Słowa Bożego z 1 listu do Koryntian 14:34 oraz 2 listu do Tymoteusza 2:12. Mowa nie jest o dyskryminacji kobiet i wyższości mężczyzny nad kobietą, ale pewnej roli, którą Bóg ma dla kobiety w kościele. Jednakże jeżeli czytamy te fragmenty wyrywając z kontekstu całości Pisma Świętego możemy dojść do błędnych wniosków bowiem musimy brać całość Pisma Świętego. W Biblii mamy przykład wielu Bożych kobiet, jak chociażby Debora z księgi Sędziów 4:-5: - W tym czasie sądziła Izraelitów prorokini Debora, żona Lappidota. Siadywała ona pod palmą Debory, pomiędzy Ramą a Betelem na pogórzu efraimskim, i synowie izraelscy przychodzili do niej na sąd.”  która była sędzią Izraela i przewodziła dziesięciotysięcznej armii oraz była prorokinią Boga. Miriam – siostra Mojżesza i Aarona również była prorokiem Boga: – Wtedy prorokini Miriam, siostra Aarona, wzięła w rękę swoją bęben, a wszystkie kobiety wyszły za nią z bębnami i w pląsach.” (2 Mojż.15:20). Kolejna postać to Chulda, która również była prorokiem. Do niej przychodzili po poradę nawet królowie czy kapłani. Możemy o tym poczytać w 2 Królewskiej 22:12-20 oraz 2 księga Kronik 34:22. Prorok to człowiek przez którego przemawia sam Pan Bóg. Przekazuje on poselstwo, którego autorem jest sam Bóg Duch Święty i jak widać używa do tego także kobiet i to nie tylko w Starym Testamencie lecz także w Nowym Testamencie. Mamy tutaj kobietę o imieniu Anna, która również była prorokinią: - I była Anna, prorokini, córka Fanuela, z plemienia Aser; ta była bardzo podeszła w latach, a żyła siedem lat z mężem od panieństwa swego. I była wdową do osiemdziesiątego czwartego roku życia, i nie opuszczała świątyni, służąc Bogu w postach i w modlitwach dniem i nocą.” (Ew.Łuk.2:36-37).  Między innymi jest tutaj opisane, że:nie opuszczała świątyni . Świątynia to jest coś więcej niż tylko budynek. Świątynia to miejsce Bożej obecności i Jego chwały. Ta niewiasta nieustannie trwała w bliskości Boga. Miała z Nim głęboką relację i Bóg używał jej do przekazywania Słowa proroczego. W Dziejach Apostolskich 21:8-9 mamy kolejne niewiasty, które poruszały w darze proroctwa, a były to córki znanego ewangelisty Filipa (mężczyzny). Jak widać dary Ducha Świętego są dla wszystkich Bożych dzieci, synów i córek. A więc mężczyzn i kobiet – ( 1 list do Koryntian 12:7-11). Kobieta, która doświadczyła Bożej łaski zbawienia w Panu Jezusie Chrystusie i narodziła się na nowo z Jego Ducha powinna   świadczyć o Panu Jezusie Chrystusie co dla niej uczynił, bowiem słowa Pana Jezusa z Ewangelii Marka 16:15:-Idąc na cały świat, głoście ewangelię wszystkiemu stworzeniu.” odnoszą się do wszystkich dzieci Bożych w tym i kobiet. Spójrzmy na Samarytankę, która głosiła Ewangelię. Świadczyła o Panu Jezusie: - Niewiasta tymczasem pozostawiła swój dzban, pobiegła do miasta i powiedziała ludziom: Chodźcie, zobaczcie człowieka, który powiedział mi wszystko, co uczyniłam; czy to nie jest Chrystus? Wyszli więc z miasta i przyszli do niego.” (Ew.Jana 4:28-30)  I wielu uwierzyło: - I wielu Samarytan z tego miasta uwierzyło weń dzięki świadectwu niewiasty, która mówiła: Powiedział mi wszystko, co uczyniłam.Gdy więc Samarytanie przyszli do niego, prosili go, aby u nich pozostał; i pozostał tam dwa dni. I jeszcze więcej ich uwierzyło dzięki nauce jego. I mówili do niewiasty: Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu; sami bowiem słyszeliśmy i wiemy, że ten jest prawdziwie Zbawicielem świata.”  (Ew.Jana 4:39-42). Kobiety również mogą mieć udział w dziele Ewangelizacji i budowaniu ciała Chrystusowego, czyli Jego kościoła. Mamy tutaj wymienione dwie niewiasty Ewodię i Syntychę: -Proszę także i ciebie, wierny mój towarzyszu, zajmij się nimi, wszak one dla ewangelii razem ze mną walczyły wespół z Klemensem i z innymi współpracownikami moimi, których imiona są w księdze żywota. (Filip.4:3).Zalecam również do zapoznania się z tematem:DLACZEGO CHRZEŚCIJANIN POWINIEN GŁOSIĆ EWANGELIĘ ?” Była też pewna kobieta, która na imię Feba i pełniła w kościele funkcję diakona w lokalnym kościele – Rzym.16:1. Był też pewien mężczyzna, który również był diakonem i także głosił Słowo Boże, a był  nim Szczepan. Mamy tę historię opisaną w Dziejach Apostolskich w rozdziale 6 i 7. Słowo diakon oznacza: usługę, pomoc, służba pomocnicza. Mamy w Biblii pewną kobietę imieniem Tabita lub w innym tłumaczeniu Dorkas, której życie było wypełnione dobrem: – „…życie jej wypełnione było dobrymi i miłosiernymi uczynkami, jakich dokonywała.” (Dzieje Ap.9:36). Pomagała ludziom.Przychodziła z pomocą ludziom znajdującym się w potrzebie. Usługiwała im. Ta służba jest równie ważna jak zwiastowanie Słowa Bożego.
Kobieta może nauczać: „…niech pouczają młodsze kobiety,…” (List do Tytusa 2:4). Lecz spójrzmy, kogo może nauczać? Odpowiedź  jest prosta, która znajduje się w powyższym fragmencie Biblii i odpowiedź ta brzmi: ” młodsze kobiety” . Kobieta może nauczać inne kobiety. Bóg wyraźnie wskazuje kogo kobieta może nauczać. 1 list do Koryntian 14:34: - „…niech niewiasty na zgromadzeniach milczą,…” oraz 1 list do Tymoteusza 2:12: - „..nie pozwalam zaś kobiecie nauczać ani wynosić się nad męża; natomiast powinna zachowywać się spokojnie.”  – Te wersety wcale nie dyskryminują kobiet lecz wskazują na pewien porządek w kościele. Bóg lubi ład i porządek w kościele lecz nie lubi chaosu, ponieważ:Bóg nie jest Bogiem nieporządku, ale pokoju.” i pragnie by wszystko odbywało się godnie i w porządku i o tym możemy poczytać w 1 liście do Koryntian 14:40: - wszystko niech się odbywa godnie i w porządku.”
Tak jak ręka ma swoją rolę w ciele tak i noga. Jednakże inna rola jest ręki a inna nogi, lecz równie, jednakowo ważna. Musi być jedno i drugie by spełniać swoją role i ciało mogło funkcjonować normalnie. Nie może ręka być nogą, a noga ręką bo jest to wbrew naturze. Bóg również w kościele rozdzielił swoje zadania swoim sługom, powołania, zadania i służby. Również kobieta jest przez Boga wzięta pod uwagę i ma w tym swój udział. Udział budowania ciała Chrystusowego, którym jest kościół a głową jego Pan Jezus Chrystus. Tak jak powyżej napisałem, iż kobieta jest jak najbardziej powołana do niesienia dobrej nowiny zbawienia w Panu Jezusie Chrystusie innym ludziom. Przykładem może posłuży Samarytanka z 4 rozdziału Ewangelii Jana. Może nauczać z godnie z listem do Tytusa 2:4 inne kobiety. Lecz są zadania, które mogą wykonywać tylko mężczyźni i które polecił im Bóg do spełnienia. Kobieta nie powinna przewodzić w kościele i prowadzić go bowiem służba ta jest dla mężczyzny-pastora (pasterza). Nie może kobieta dominować w zborze (lokalnym kościele) nad mężczyzną-pastorem. Lecz kobieta-żona pastora ( o ile jest żonaty) powinna go w tej służbie duszpasterskiej wspierać i być dla niego pomocą, zachętą i motywacją do dobrego działania. W Biblii mamy pewne małżeństwo, które przybyło do Efezu nazywali się Pryscylla i Akwila. Pryscylla to kobieta a Akwila mężczyzna i byli małżeństwem. Napotkali tam pewnego człowieka imieniem Apollos ucznia Pańskiego, który wiernie tego, co się odnosiło Pana Jezusa Chrystusa lecz znał tylko chrzest Jana i Pryscylla wraz ze swoim mężem zajęli się nim i wspólnie dokładniej wytłumaczyli mu drogę Bożą Możemy o tym poczytać w księdze Dziejów Apostolskich 18:24-28: - A do Efezu przybył pewien Żyd, imieniem Apollos, rodem z Aleksandrii, mąż wymowny, biegły w Pismach. Był on obeznany z drogą Pańską, a pałając duchem przemawiał i nauczał wiernie tego, co się odnosi do Jezusa, choć znał tylko chrzest Jana. Ten to począł mówić śmiało w synagodze. A gdy go Pryscylla i Akwila usłyszeli, zajęli się nim i wyłożyli mu dokładniej drogę Bożą. Gdy zaś zapragnął przenieść się do Achai, bracia zachęcili go i napisali do uczniów, aby go przyjęli; gdy tam przybył, pomagał wielce tym, którzy dzięki łasce uwierzyli, albowiem skutecznie zwalczał Żydów publicznie, wykazując z Pism, że Jezus jest Chrystusem.” Widzimy tutaj przykład współpracy  oraz wsparcia działania razem a nie dominacji w tym małżeństwie  jedni nad drugimi, czy przebijania się jeden przez drugiego na przód lecz wyraźnie widać tutaj partnerstwo w służbie w pracy na Niwie Pańskiej. Zapraszam również do Artykułów pt. : Czy kobieta może być pastorem? oraz Czy kobiety powinny zostawać pastorami/ kaznodziejami? Co Biblia mówi o służbie kobiet?

1 komentarz:

  1. To są wybrane przez Boga przypadki kobiet. Ale wśród 12 apostołów ani w naukach opisanych w Nowym Testamencie nie ma słowa o przewodnictwie kobiet w Ciele Mesjasza.Co innego jest głosić ewangelię a co innego jest być biskupką czy pastorką. Dziwne że Google podkreślają te dwa słowa na czerwono. Nie da się też własnym interpretowaniem zmienić postanowienia Boga. Diabeł od 100 lat próbował osadzić kobietę nad zborami i udało mu się, a dziś denominacje usprawiedliwiają się przed wiernymi Boga ze swojego toku myślenia szukając poparcia w wyrwanych z kontekstu zdaniach Pisma, jak świadkowie. Zawsze można iść swoją nie Bożą droga. Zresztą gdyby Bóg pozwalał kobiecie [a nawet nakazywał] przewodzić na zborami to by apostołowie poświęcili rozdział w NT. Ale nie ma i dzieci Boga nie dadzą się tak uwieść kłamstwu jak wyznawcy ekumenizmu który pozwala ludziom wierzyć w bajki.

    OdpowiedzUsuń